Bezoekers met een veiligheidshelm, uitzendkrachten met werkschoenen, en een leverancier die even een pallet lost: als de werkplek risico’s heeft voor voeten, geldt de bescherming niet alleen voor vaste medewerkers. De vraag is dus niet alleen of veiligheidsschoenen bezoekers moeten dragen, maar ook wie dat regelt en betaalt.
De korte versie: op een risicovolle werkplek hoort de PBM-plicht voor iedereen te gelden die daar moet zijn, dus ook voor bezoekers en uitzendkrachten. De werkgever of inlener moet zorgen dat de juiste voetbescherming beschikbaar is en dat mensen hem ook echt dragen. Bij twijfel kijk je naar de arboregels, de RI&E en de afspraken met de uitzendorganisatie of bezoekende partij.
De basis is simpel: als de situatie op de werkplek een risico geeft voor de voeten, dan moet je dat risico afdekken met passende bescherming. Dat geldt niet alleen voor eigen personeel, maar ook voor derden die de vloer op moeten, zoals bezoekers, monteurs, auditors en uitzendkrachten.
Praktisch betekent dit dat je per zone kijkt wat nodig is. Een magazijn met heftrucks, een bouwplaats met vallend materiaal of een productieruimte met scherpe delen vraagt vaak om veiligheidsschoenen bezoekers en andere PBM. Laat je daarom niet leiden door de functie van de persoon, maar door het risico op de plek.
Ja, als de bezoeker een risicovolle zone betreedt, dan zijn pbm bezoekers verplicht in de praktijk meestal gewoon nodig. Dat kan dus betekenen dat iemand alleen met aangewezen begeleiding naar binnen mag, of eerst passende overschoenen of veiligheidsschoenen krijgt.
Maak daarbij onderscheid tussen een kantoorbezoek en een rondgang over de werkvloer. Op een kantoorafdeling is veiligheidsschoeisel meestal niet nodig, maar zodra iemand de productie, opslag of bouwzone in gaat, verandert dat snel. Een duidelijke instructie bij de entree voorkomt discussie aan de poort.
Voor bezoekers werkt het goed om vooraf te melden welke maat nodig is en welke norm past bij de locatie. Heb je meer nodig over maatvoering, dan helpt een aparte maatgids zoals de uitleg over de juiste pasvorm om sneller goed uit te geven.
De vraag veiligheidsschoenen uitzendkracht wie betaalt komt vaak terug. In de praktijk ligt de zorgplicht voor een veilige werkplek meestal bij de inlener: die bepaalt welk type bescherming nodig is op de werkplek en zorgt dat die beschikbaar is.
Tegelijk kunnen afspraken anders zijn verdeeld via het uitzendbureau of contract. Daarom is het verstandig om dit vooraf vast te leggen: wie verstrekt de schoenen, wie vergoedt ze en wie controleert of de juiste klasse wordt gedragen. Als je dit niet helder maakt, krijg je snel gedoe bij de start van een opdracht.
Voor uitzendkrachten is het ook belangrijk dat de schoen past bij het werk van die dag. Een allround model is niet altijd genoeg; een natte vloer, scherpe metaaldelen of zware belasting kan om andere eigenschappen vragen. Houd de werkplek dus leidend, niet alleen de uren of het dienstverband.
De werkgever is verantwoordelijk voor veilige arbeidsomstandigheden, en bij een ingehuurde kracht speelt de inlener vaak een grote rol in de uitvoering. Dat betekent concreet: risico’s inventariseren, instructies geven, en zorgen dat de juiste pbm aanwezig zijn en gebruikt worden.
Bij bezoekers geldt hetzelfde principe op kleinere schaal. Jij laat niemand een gevaarlijke zone in zonder passende bescherming, uitleg en toezicht. Een bordje bij de ingang is niet genoeg als je weet dat de vloer of omgeving extra risico geeft.
Leg ook vast wie bij de entree controleert of iemand de juiste schoenen aan heeft. Dat voorkomt half werk, bijvoorbeeld iemand met sneakers die “maar even” mee naar binnen loopt.
Je kiest niet automatisch de zwaarste schoen. Voor veel bezoekers volstaat wat de werkplek echt vraagt, bijvoorbeeld een schoen met teenbescherming en grip, of een model dat past bij de aanwezige risico’s. Kijk daarbij naar de actuele markeringen binnen EN ISO 20345:2022, zoals SR voor grip, FO voor olie- en brandstofbestendigheid of WR als waterdichtheid relevant is.
Op een droge productieroute is een ander type nodig dan in een natte hal of buitenterrein. Heb je vooral last van zweetvoeten in het gebruik, dan kan het nuttig zijn om ook naar ventilatie, voering en wisselstrategieën te kijken; daarover lees je meer in onze gids over comfort bij warme en vochtige omstandigheden.
Let erop dat bezoekersschoenen niet alleen veilig moeten zijn, maar ook snel uit te geven en eenvoudig schoon te houden. Een voorraad met enkele gangbare maten werkt vaak beter dan één “universele” oplossing die niemand goed past.
Begin met een korte risico-inschatting per zone. Bepaal daarna welke bezoekers echt naar binnen moeten, welke routes veilig zijn en welke schoenen of andere PBM daar verplicht zijn. Houd de instructie kort en zichtbaar: wat moet je dragen, waar haal je het op en wie helpt bij twijfel.
Voor uitzendkrachten werkt een startcheck het best. Noteer de maat, de vereiste norm en wie de schoenen verstrekt. Zo voorkom je dat iemand met te kleine schoenen begint of dat een opdrachtgever en uitzendbureau langs elkaar heen praten.
Zorg dat de regels niet alleen in een map zitten, maar ook op de werkvloer bekend zijn. Een bezoeker moet vóór de ingang weten wat van hem wordt verwacht, en een uitzendkracht moet vóór de eerste werkdag weten welke schoenen nodig zijn.
Maak het ook logisch voor mensen die niet elke dag op de locatie komen. Een duidelijke uitleg, een aanspreekpunt en een kleine voorraad passende maten werken vaak beter dan strenge taal zonder praktische oplossing. In de arboregels draait het uiteindelijk om voorkomen van letsel, niet om papier alleen.
Veiligheidsschoenen bezoekers zijn verplicht zodra de werkplek een voetrisico heeft en iemand die zone in moet. Voor uitzendkrachten geldt hetzelfde uitgangspunt: als het werk beschermende schoenen vraagt, moet de bescherming er zijn en gedragen worden.
Wie betaalt, ligt in de praktijk vaak bij de inlener of werkgever die de werkplek beheert, maar afspraken kunnen per situatie verschillen. Leg dat vooraf vast, koppel het aan de RI&E en laat je keuze altijd leiden door het risico op de locatie.
Nee, alleen als de bezoeker een zone betreedt waar voetbescherming nodig is. Op kantoor of in een veilige ontvangstruimte is dat meestal niet nodig, maar in productie, magazijn of op de bouwplaats vaak wel.
Ja, als de werkplek die bescherming vraagt en je geen veilig alternatief kunt bieden. Dan mag je iemand niet zomaar zonder bescherming in een risicovolle zone laten lopen.
Dat hangt af van de afspraken, maar in de praktijk ligt de verantwoordelijkheid voor een veilige werkplek vaak bij de inlener. Leg vooraf vast of het uitzendbureau, de inlener of beide partijen de schoenen regelen.
Ja, als zij jouw risicovolle werkplek op moeten. Iedereen die in die zone komt, moet voldoen aan de geldende veiligheidsregels voor die plek.
Dat hangt af van de risico’s op locatie. Vaak kies je een model dat snel beschikbaar is, redelijk breed inzetbaar is en past bij de markeringen die jouw werkplek vraagt.
Ja, dat is verstandig. Als je vooraf duidelijk opschrijft waar veiligheidsschoenen verplicht zijn en wie ze verstrekt, voorkom je discussie bij de entree.
Soms wel, maar niet altijd. Ze zijn handig voor lichte bescherming of hygiëne, maar vervangen veiligheidsschoenen niet als de werkplek echte voetbescherming vraagt.
Dat is meestal praktisch wel slim. Bezoekers en uitzendkrachten passen zelden allemaal in één maat, en een kleine voorraad voorkomt vertraging en onveilige uitzonderingen.
Als je bezoekers en uitzendkrachten vooraf meeneemt in je veiligheidsregels, voorkom je de meeste problemen aan de deur. De kern blijft simpel: de werkplek bepaalt de bescherming, niet de titel op het badge.
